Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Κροατία-Μαυροβούνιο 1-1

Η φετινή καλοκαιρινή εξόρμηση είχε λίγο απ'όλα, λίγο θάλασσα, λίγο βουνό και τι βουνό!! μαύρο!!
Εκδρομή λοιπόν στο Μαυροβούνιο, στην Κροατία και φυσικά περάσαμε  από Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Ένα ωραίο  πρωί πήραμε το αυτοκίνητο, διασχίσαμε όλη την Ελλάδα και περάσαμε στην Αλβανία από τα σύνορα της Κρυσταλοπηγής.
Διανυκτερεύσαμε λίγο έξω από τα Τίρρανα στην περιοχή Βόρα και ξεκουραστήκαμε για να συνεχίσουμε με περισσότερη όρεξη την διαδρομή μας!
Την επόμενη μέρα με ιδιαίτερη χαρά συναντήσαμε τους φίλους μας που έμεναν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, κοντά στην πόλη milot.
Εκεί μας φιλοξένησαν με πολύ μεράκι δίπλα στο ποτάμι και μας πρόσφεραν διάφορα μεζεδάκια, τα οποία τελευταία στιγμή πρόλαβα να τα φωτογραφήσω, γιατί έγιναν ανάρπαστα. 
Θραύση έκανε το χωριάτικο κατσικίσιο και βουνίσιο τυρί που βλέπετε πιο κάτω!


Μετά από αυτή την υπέροχα γευστική και συγκινητική συνάντηση, πήραμε το δρόμο για τον τελικό προορισμό μας, που ήταν η παραλιακή πόλη Budva στο Μαυροβούνιο.
Νωρίς το απογευματάκι φθάσαμε στην Τουριστική αυτή πόλη και τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας.
Αυτό που θα θυμάμαι από αυτό το παραθαλλάσιο τουριστικό θέρετρο, το οποίο συχνά ονομάζεται Μαϊάμι του Μαυροβουνίου, θα είναι η έντονη νυχτερινή ζωή στην πολύβουη κοσμοπολίτικη παραλία της και φυσικά η ομορφιά της παλιάς πόλης, με τα γραφικά σοκάκια της, που θυμίζει έντονα Μύκονο!








 Η καλύτερη γευστική εμπειρία που είχα σ'αυτή την πόλη ήταν στο παραλιακό εστιατόριο "Porto".
Τα ψητά καλαμαράκια, συνοδευόμενα με ψητά λαχανικά, ήταν από τα νοστιμότερα που έχω δοκιμάσει.
Επίσης τα αχνιστά μύδια, που επίσης παρήγγειλε η παρέα, ήταν σκέτη απόλαυση!

Πολύ αξιόλογη ήταν επίσης και η βόλτα μας στον κόλπο του Κότορ, πόλο έλξης των τουριστών για το μαγευτικό τοπίο του, δεν είναι τυχαίο ότι αποκαλείται το νοτιότερο φιόρδ της Ευρώπης, ενώ στην ουσία δεν είναι φιόρδ.



Αφήνοντας την φασαριόζικη Budva με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, κατευθυνθήκαμε στον επόμενο προορισμό μας, το Dubrovnik της Κροατίας, το δημοφιλέστερο τουριστικό κέντρο της Αδριατικής.
Πραγματικά τα μπαρόκ κτίρια που κυριαρχούν στο Ντουμπρόβνικ και μια βόλτα κατά μήκος των αρχαίων τειχών της πόλης, θα σας μαγέψει! 
Αν δε ανεβείτε με το τελεφερίκ ψηλά πάνω από την πόλη, θα θαυμάσετε την ομορφότερη θέα της  και την ατέλειωτη λάμψη της Αδριατικής.








Οι πολλαπλές βόλτες που κάναμε εντός των τειχών της παλιάς πόλης, εύκολα μας οδήγησαν στο νοστιμότερο παγωτατζίδικο του μεγάλου πλακόστρωτου δρόμου.
 Το γεναίο παγωτό χωνάκι μας δρόσισε, αλλά για λίγο ξεγέλασε την πείνα μας.
 Έτσι γρήγορα ψάξαμε και βρήκαμε Το Ragusa 2, όπου χορτάσαμε την πείνα μας και με το παραπάνω!!







Ανεβαίνοντας πιο ψηλά στην ακτογραμμή της Αδριατικής, επόμενη στάση και διαμονή, ήταν στην Μεσαιωνική πόλη Τρογκίρ.
Εδώ, εκτός από τις βόλτες στα στενά δρομάκια της μεσαιωνικής πόλης, στην οποία είχαμε την τύχη να μένουμε εντός των τοιχών, ευχαριστηθήκαμε λαχταριστές Ιταλικές σπεσιαλιτέ!






Φυσικό ήταν, μετά από όλες αυτές τις θερμίδες, να έρθει η ώρα να τις κάψουμε με πολύωρο περπάτημα.
Αυτό το καταφέραμε σε 2 μεγάλα, εντελώς φυσικά, εθνικά πάρκα με λίμνες και καταρράκτες.
Το ένα από αυτά ήταν τo National park Krka  με τους θαυμαστούς καταρράκτες και τις λίμνες. Σε μια από αυτές έχεις την δυνατότητα να κολυμπήσεις και δείτε εδώ τι γινόταν!.     


Το δεύτερο και μεγαλύτερο ήταν το National Park Plitvicka jezera, τοποθετημένο εντελώς φυσικά στην ορεινή ενδοχώρα της Κροατίας.
Εκεί περπατήσαμε 7 ώρες, αλλά δεν καταλάβαμε πως πέρασαν, αυτό που σκέφτηκα; "Σίγουρα έτσι πρέπει να είναι ο παράδεισος!!"
Ενδεικτικά λίγες φωτογραφίες, οι οποίες σίγουρα δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν το μέγεθος της φυσικής ομορφιάς.

Με βαριά καρδιά αφήσαμε πίσω μας αυτόν τον επίγειο παράδεισο. Την επόμενη μέρα πήραμε το αυτοκίνητό μας και κατευθυνθήκαμε στον τελευταίο μας σταθμό, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου Podgorica.
Στη συμβολή των ποταμών Μόρατσα και Ρίβνιτσα η Ποντγκόριτσα είναι πλούσια σε αρχαιολογικά μνημεία, ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια.......και πολλά τεράστια ρομπότ να προσθέσω!!

Το ξενοδοχείο Hemera και το εστιατόριο του, το οποίο παρεπιμπτόντως διευθύνεται από Έλληνα, μας χάρισε μερικές γευστικές απολαύσεις ακόμη, έτσι να έχουμε για τον δρόμο!!







 Έτσι με αυτό τον τρόπο, το οδοιπορικό μας αυτό, θα καταγραφεί στις ευχάριστες αναμνήσεις και θα μας ποτίζει σιγά σιγά με το γλυκό κρασί της προσμονής για την επόμενη εξόρμηση!
Καλό φθινόπωρο!